Akademia Sztuk Pięknych
im. Eugeniusza Gepperta
we Wrocławiu
Plac Polski 3/4
Wrocław
Polska

Silesium

Prof. Anna Szewczyk

Silesium jako metafora obejmuje swym zasięgiem działania artystyczne − odnoszące się do zastanych i złożonych w swej strukturze zjawisk natury społecznej − dotyczących regionu Dolnego Śląska. Wypowiedzi artystów odnoszą się do otoczenia zewnętrznego, do wydarzeń historycznych, kulturowych i ideowych, które tym samym stają się twórczą materią, wyzwalającą potencjał poznawczy i badawczy. W praktyce Silesium jest projektem artystycznym skierowanym na wprowadzenie do sztuki całokształtu zagadnień związanych z terenem Dolnego Śląska, dostarczającym informacji na temat aktualnej kondycji społecznej własnego środowiska. Koncepcja „sztuki w kontekście” pochodzi jeszcze sprzed ponad 25 lat, kiedy to − realizując takie wystawy jak Fabryczna czy Inne strony − zadeklarowałam ścisły związek sztuki z otoczeniem (wyżej opisany), a cztery lata temu zaprosiłam do współpracy dziesięciu artystów, z którymi rozpoczęłam współpracę wystawą Silesium, mającą miejsce w Muzeum Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, w grudniu 2012 roku. Na przestrzeni czterech lat skład osobowy grupy kilkakrotnie się zmieniał. Jedni odchodzili, inni przychodzili. Do grona stale współpracujących ze sobą od początku do dziś należą: Maciej Albrzykowski, Grażyna Jaskierska-Albrzykowska, Kamil Moskowczenko, Anna Szewczyk – kurator i Igor Wójcik. W 2016 roku doszli: Anna Kołodziejczyk, Monika Stanisławska i Marcin Lutrosiński − muzyk, a wcześniej Małgorzata Kazimierczak (2012). Na przestrzeni czterech lat otwarty projekt stopniowo przekształcał się w grupę twórczą. Jako kurator oraz autor tytułów ośmiu wystaw − które anonsują takie zagadnienia jak Silesium, Palimpsest, Ideoformy, Silesium w Akwarium, Rudymenty, Aberracje, Endemity i dezele oraz Permanentna niezwykłość, trzech sympozjów w Kamieńczyku, Polanicy, Szczawnie-Zdroju − chcę podkreślić, że ich realizacja dokonała się za sprawą grupy znakomitych artystów, z własnym wieloletnim dorobkiem, z którymi mam przyjemność współpracować. Współkuratorami również byli: Urszula Śliz przy wystawach Silesium, Palimpsest i Ideoformy oraz Igor Wójcik w sympozjum Aberracje. W ramach współpracy odbyło się kilkadziesiąt spotkań, na których powstawały koncepcje wystawiennicze i nie tylko. Zapraszaliśmy wielu gości: muzyków, historyków, filozofów. Podejmowaliśmy tematy związane głównie ze sztuką, jej wielofunkcyjnością, wielopoziomowością, z jej aspektami poznawczymi, historycznymi, etycznymi. Pytania o sztukę prowokowały nas do rewizji dawnych i najnowszych postaw artystycznych w ogóle. Zredefiniowane zostało pojęcie sztuki i jej granic, a z czasem wyodrębniliśmy właściwą sobie postawę twórczą czy może metodę. Polega ona na tym, że obiekt zainteresowań, problem czy temat wyłania się stopniowo w toku spotkań i wyjazdów sympozjalnych. Zazwyczaj problem związany jest z osobistymi doświadczeniami artystów, pochodzi czasem z innych stron, a następnie ulokowany w innym miejscu nabiera wymiaru uniwersalnego, jak np.: Aberracje, Ideoformy czy Palimpsest. Osobiste zaangażowanie i doznania autorów stanowią podstawowy potencjał twórczy, który następnie wprost proporcjonalnie przekłada się na siłę wyrazu realizowanych przez nich prac. Taki autentyzm pozwala również na gry z konwencjami oraz różnego rodzaju wolty i eksperymenty prowadzące do wykształcenia języka sztuki, adekwatnego do zastanej rzeczywistości. Ten fakt jest chyba najbardziej znaczący w całej działalności Silesium; znalezienie odpowiednich środków ekspresji, które w pełni odzwierciedlają wybraną problematykę, niezależnie od innych koncepcji i nurtów artystycznych, rozwijających się w podobnym czasie.

Powrót